In een mysterieuze omgeving liepen we door het regenachtige en schemerige havengebied van Amsterdam om Neil Leyton op te zoeken. Hij zou in de oude DDR-boot de Stubnitz zijn, waar hij die avond op zou treden.

We vonden hem op de boot, in een klein, slecht verlicht, maar toch op een gekke manier sfeervol kamertje. Hij vertelt ons het verhaal van zijn nieuwe plaat, die hij heeft opgenomen met z'n Zweedse backing band The Ghosts. Hij legt zijn relatie tot die band uit en hoe het opnemen van de plaat volledig spaak liep op een gegeven moment, waardoor hij absoluut niet meer van analoog af wilde..

"After about 3 months work on the album, we lost everything.. The computer crashed, a terrible tragedy!"

In dit tweede deel legt Neil uit waarom hij niet gewoon een deel van The Ghosts is in plaats van Neil Leyton and The Ghosts. En waarom hij eerst vooral in oostelijk Europa heeft getoured en wat het verschil is tussen bepaalde landen.

"They're watching each other for responses.. what's this? Is it cool?"

In dit derde deel vertelt Leyton hoe hij kleine zalen bespeelt en waarom een kick krijgen uit de muziek, de band zijn eerste prioriteit heeft.
Hij legt tevens zijn standpunt uit over muziek downloaden en hoe de muziekindustrie volgens hem werkt.

"It's a matter of civil liberties and freedom of speech.. The free exchange of culture is under attack from commercial interests of the major labels."

Neil vindt de manier waarop Radiohead hun nieuwe album uit heeft gebracht briljant en verwacht dat dit dé logische stap is. Verder laat hij zich nog uit over de oneerlijke verdeling van de royalties aan de independant labels en verklapt zijn plannen voor 2008.